2.2.05

novidades?

Chámame Prisciliana para contarme as últimas novidades dese microcosmos que foi creando na súa vila, Marxdorf. Salvo drogas e rock&roll, hai de todo.

Permanezan atentos. Co seu pasado de escritora afamada (non sei se tamén famélica) e coa axitadísima vida que leva, talvez debamos esperar nas próximas semanas a aparición dun novo blog galaicoxermánico (pero non por iso suevo).

Proximamente nos seus ecráns.

7 comentários:

toulouse is not pink disse...

esta e unha mensaxe para plattdorf ou quen sexa:

podedesme dicir 5 ou 6 cancions desas imprescindibilisimas nunha recopilacion de musica disco dos 70/80? estou a preparar unha festa e non teño nin idea. atopei algo de abba, logo a de "raining men" e "she works har for the money"... pero quedame algo moi cutre.

señores expertos, podrian ustedes facilitarme la tarea?

en canto ao posible futuro blog... oh, my goodness! se xa pasaba pouco tempo a rañala diante do ordenador, isto pode ir ainda a peor!

María disse...

Siiii, que guai, que guai, queremos o blo de prisciliana xa. :)

A Toulouse: Busque "The Hustle" de Van McCoy no seu p2p habitual. Temazo, báilase soa.

Cesare disse...

Mmmmm
Estou desexando que apareza ese blo para comentarlle algúns aspectos sobre o abandono de espremedores. ;)

Anónimo disse...

xa me tarda.
e tamén un blog de abandonos/esquecementos: de discos, de camisetas, de espremedores, de suevos...
(m)alicia

Plattdorf disse...

Querida Toulouse is not pink: teño o que necesita. De feito, teño un CD con catro horas de emepetreses do que necesita.

Como o quere? Frito ou en tortilla?

toulouse is not pink disse...

putain... ao final fixemos a festa e eu tiña algunhas cousas preparadas (dende pop-movida dos 80, algo de abba para unhas risas, algo de chemical brothers...) pero o noso dj sacou uns discos de chotis e pasodobles que case intento un suicidio ao Virxinia Woolf pero nos tanques de sangria.

e non porque el puxera esa musica, sinon porque a xente a bailaba!!

ejpañoles...

toulouse is not pink disse...

putain... ao final fixemos a festa e eu tiña algunhas cousas preparadas (dende pop-movida dos 80, algo de abba para unhas risas, algo de chemical brothers...) pero o noso dj sacou uns discos de chotis e pasodobles que case intento un suicidio ao Virxinia Woolf pero nos tanques de sangria.

e non porque el puxera esa musica, sinon porque a xente a bailaba!!

ejpañoles...